Stipsicz-Hussars

schema tafel

REFIGHT : Om de 200^ste verjaardag van de slag bij Borodino passend te herdenken, organiseerden de Stippies op 17 en 18 maart een Refight van deze slag. We maakten daarbij gebruik van onze Refight-regels, die focussen op de rol van de corpscommandanten tijdens een slag. Daarbij wordt er voor een deel abstractie gemaakt van wat er op lagere echelons gebeurt. Negen spelers schoven grote blokken figuren over een speeltafel van 6m x 1m70. In totaal waren ongeveer 6000 handgeschilderde 28mm figuren beschikbaar.

DE SPELERS : FRANSEN : Celle (Davout), JürgenC (Eugene), ErikDR (Poniatowski), JorisR (Ney).

RUSSEN : BartS (Barclay de Tolly), Willie (Bagration), ArneB (Tuchkov), MarkS (Dokturov), JurgenVH (Platov).

VICTORY CONDITIONS : Om het spel te winnen, moesten vijf sleutelposities op het slagveld worden ingenomen: Borodino, de Redoute, Semenovskaia, de Fleches en Utitsa. Bovendien diende men de eigen verliezen te beperken, en die van de vijand te maximaliseren.

OPSTELLING : Het spel vertrok vanuit de historische beginopstelling. Een deel van de troepen stond al opgesteld op tafel. De spelers konden evenwel hun reserves op andere plaatsen inzetten dan historisch gebeurde. Dat gebeurde door de reserves te verschuiven in fictieve vakken aan beide zijden van de tafel. De Franse garde kon maar ingezet worden nadat er drie van de vijf sleutelposities waren ingenomen. Bovendien dienden de Fransen dan telkens een 6 te gooien om de verschillende onderdelen van de Franse garde in het veld te brengen. Aangezien Celle op vijf dobbelsteenworpen erin slaagde om vier keer een 6 te gooien, was – anders dan historisch – tegen het einde van het spel het grootste deel van de Franse garde beschikbaar.

VERLOOP VAN DE SLAG : In de eerste beurt (6u ’s morgens) stonden alleen de Franse corpsen van Eugene (noorden) en Poniatowski (zuiden) opgesteld. Beide corpsen gingen onmiddellijk in de aanval. Eugene deed dit iets voorzichtiger door het dorp Borodino eerst met artillerie te bestoken alvorens de aanval werd ingezet. In het zuiden stuurde Poniatowski onmiddellijk zijn Poolse infanterie en cavalerie in de aanval. De Polen namen het brandende dorp Utitsa in. Een uur later viel ook het dorp Borodino in handen van de Fransen.

De Russen reageerden door de kozakken van generaal Platov in de noordelijke sector op de Italiaanse en Beierse cavalerie van Eugene af te sturen. Vooral aan de Beierse cavalerie van Preyssing zouden de kozakken een kwade klant hebben. De Beieren hielden de viervoudige overmacht van kozakken met gemak op afstand.

Ondertussen was het Franse 1^ste corps van Davout op het slagveld verschenen. Dit bijzonder sterke corps – bestaande uit niet minder dan vijf infanteriedivisies – lanceerde een frontale aanval op de Flêches en Semenovskaia. Rond 9u waren de Flêches ingenomen, en woedde er een verbeten strijd rond Semenovskaia. Het 1^ste cavaleriecorps van Nansouty ging in de aanval om de troepen van Davout te ondersteunen.

In het zuiden zette Poniatowski zijn opmars verder tot voorbij Utitsa, maar de Poolse eenheden dienden daarbij zware verliezen te incasseren. Het 2^de cavaleriecorps van Montbrun kreeg de opdracht om Poniatowski te ondersteunen.

In de noordelijke sector werden de kozakken van Platov nu versterkt door het Russische 2^de cavaleriecorps van Korff, waardoor de troepen van Eugene nu zwaar onder druk kwamen te staan. De Italiaanse cavalerie werd zo goed als vernietigd, maar de Beieren van Preyssing hielden nog altijd stand.

Rond 10u was het duidelijk dat de Fransen aan de winnende hand waren. Ze hadden Borodino, Utitsa en de Flêches veroverd, terwijl Semenovskaia bedreigd werd. Overal in het centrum beukte de Franse zware cavalerie in op de Russische troepen. De situatie was zo ernstig dat de Russische garde werd ingezet om de sector van de Flêches te stabiliseren.

De Fransen slaagden er evenwel niet in om echt door te breken. Overal hielden de Russen stand, en de Russische versterkingen konden de Fransen langzaam maar zeker terugdringen. Dat was zeker het geval in de noordelijke sector, waar Eugene – ondanks de steun van de troepen van Ney en daarna ook van Junot – in de verdediging werd gedrongen. In het zuiden slaagde Tuchkov erin om de Franse cavalerieaanvallen af te slaan, en Utitsa te heroveren. In het centrum behielden de Russen Semenovskaia, terwijl ze met een tegenaanval ook de Flêches heroverden.

De Franse keizer stelde nu het grootste deel van de keizerlijke garde ter beschikking, en sommige eenheden van de garde gingen effectief in de aanval. De lanciers van de garde voerden een dramatische charge uit, waarbij ze door vijftig kanonnen bestookt werden en op de top van het Semenovskaia-plateau met Russische infanterie in carrés geconfronteerd werden. Maar het momentum was voorbij. De Fransen behielden alleen nog Borodino en ze waren over de gehele lijn in de verdediging gedrongen. Op haar eentje kon de garde het tij niet meer keren en de meeste eenheden kwamen niet in actie. Rond 2u in de namiddag was de slag gestreden. De Fransen vielen terug op hun beginposities. De Russen bezetten vier van de vijf sleutelposities. Aangezien de Franse verliezen ook hoger waren dan de Russische, konden de Russen zichzelf als overwinnaar beschouwen. Net als in werkelijkheid was ook de tol aan gesneuvelde generaals bijzonder hoog. Aan Franse zijde sneuvelden de generaals Grouchy (Wat zou dit betekenen voor de campagne van 1815?), Broussier, Preyssing, Zayonchek en Sebastiani. Aan Russische zijde vielen onder meer de generaals Tuchkov, Neverovski en Knorring te betreuren.

Celle: “De essentie was vooral dat het een goede vlot lopende slag was die werkte, met veel troepen maar toch nog hanteerbaar, de “eb and flow of battle” kwam er ook goed uit, een goede ontspannen sfeer tussen de spelers zonder veel discussie, alles opgefleurd door de verzorgde gezamenlijke maaltijden en de kleine whisky-whiskey(zo) tasting. Daardoor een zeer geslaagd wargames weekend en misschien één van de beste “grote” projecten tot nu toe!”

Bart: “We vonden het zaterdag al uitermate leuk spelen met beide Jurgens op onze flank; die aangename, hoffelijke en humor-geladen sfeer werd op zondag versterkt door Joris. (…) Ik vind nu dat het Refight systeem heel goed op punt staat. Het was een voldoening gevend weekend.”